een terugblik

DEEL DIT BERICHT

Na een nodige periode van rust kan ik vanuit een nieuw perspectief terugblikken op de pop-up van phase[0], die twee weken geleden plaatsvond aan het Tournooiveld in Den Haag.

Eén van de mogelijk obstakels in een creatief proces is dat je lang blijft hangen in de conceptfase. Hoewel perfectionisme een kracht is, kan het af en toe een lastig te overwinnen obstakel zijn. Wanneer is namelijk het goede moment om iets, waar je zolang aan hebt gewerkt, te introduceren aan een breed publiek?

Toen ik ruim een maand geleden het aanbod kreeg om aan het Tournooiveld te exposeren, moest ik ondanks mijn aarzelingen toch een knoop doorhakken. Dit was voor mij hét moment om phase[0] te introduceren: midden in een pandemie, maar wel op een moment dat er meer ruimte is om met elkaar te zijn. Met een sprong in het diepe en een achterdeurtje open voor falen ben ik een hectische maand aangegaan vol plannen en voorbereidingen. 

Op 24 maart stond ik samen met mijn betrokken team klaar voor de lancering van phase[0]. Het was tijd om de ruimte te openen voor anderen en hun reacties af te wachten.

De pop-up bleek een weekend vol ontdekkingen, contact en emoties te zijn.
Het was de perfecte gelegenheid voor het weerzien van vrienden en familie, van collega’s uit het creatieve werkveld en voor de kennismaking met nieuwe gezichten en belangstellenden.

De vele gesprekken, die ik met mensen heb gehad, stonden in het teken van een terugkerend thema: delen. Het delen van levenservaringen, observaties, anekdotes, maar ook van kunst, lekker eten en gezelligheid. 

De aanvankelijke spanningen, die bij mij leefden, maakten ruimte voor de steun, herkenning en zelfs complimenten van anderen.

Kortom: de pop-up was een succes en een mooie ervaring, die ik niet aan mij voorbij had willen laten gaan. 

De verbondenheid en betrokkenheid onder de bezoekers en aanwezigen was tastbaar. Het was bijzonder om te merken dat iets, wat zo lang in mijn hoofd geleefd heeft, opeens in kleine vorm gerealiseerd was. Door deze ervaring voel ik een noodzaak om verder te creëren en phase[0] op te zetten, zoals het bedoeld is. 

Ik ga met frisse moed verder met het bepalen van de nieuwe stappen voor phase[0]. Hoe ik nu precies verder moet, is onduidelijk, maar één ding is zeker: phase[0] is een feit.

– Shanta

MEER ARTIKELEN