het begin van phase[0]

DEEL DIT BERICHT

Passend bij een nieuw project (of een nieuwe onderneming) zal ik in deze eerste blogpost iets over mijzelf vertellen en over waarom ik phase[0] opgezet heb.

Hoewel ik dit verhaal al vele malen heb gedeeld met mensen, is het toch iedere keer een uitdaging om te communiceren wat ik ervaar als ik aan phase[0] denk. Het gaat namelijk over een gevoel, dat ruim tien jaar geleden ontstaan is.

Ik ben opgeleid tot animator, maar omschrijf mijn functie zelf graag als visual storyteller: ik vertel verhalen door middel van beeld. In mijn werk verbeeld ik mijn observaties van mensen, hun gedrag en hun emoties. In het bijzonder richt ik mij op de innerlijke belevingswereld van mensen en hun psyche. Ik tracht met mijn werk een universele waarde te vinden. Door onderzoekend te werk te gaan stuit ik op interessante ontdekkingen, die mij dan weer op hun beurt inspireren. Door een ervaring of beleving te creëren, hoop ik een ander te kunnen bewegen.

In al mijn bevindingen en ervaringen is er altijd één ding geweest, dat voor mij een constante is: mensen zoeken herkenning en erkenning bij elkaar. Ze zijn op zoek naar een gevoel van verbondenheid. 

Wij leven in een wereld vol verwachtingen. Dat kunnen verwachtingen zijn die wij aan onszelf stellen of die de maatschappij aan ons stelt. Door het leven van alledag worden we vaak gedwongen rationeel door het leven te gaan. Daarbij verliezen we soms het contact met onszelf, onze emoties en lichamen. 

Ik herken dat ook erg bij mezelf: ik ben iemand die veel rationaliseert en veelal cognitief te werk gaat. In mijn tienerjaren ben ik de verbondenheid met mezelf zelfs zo kwijtgeraakt, dat dat resulteerde in een eetstoornis. Jaren later ben ik daarvan hersteld en is het besef achtergebleven dat de relatie tussen lichaam en geest van onmiskenbaar belang is. Mijn creatieve beroep is uiteindelijk mijn manier geworden om contact te maken met de wereld om mij heen, maar ook met mezelf. In mijn creatieve processen zoek ik namelijk juist de emotie op.

Wij hebben nu eenmaal een lichaam dat behoeften heeft en dat zorg van onszelf nodig heeft. 

phase[0] heeft dit als thema en is dus begonnen vanuit een sterke innerlijke behoefte aan meer zorg, of eerder aan zorg op een andere manier, namelijk met aandacht voor je lichaam vanuit een creatieve invalshoek met de focus op plezier, bezinning en ontspanning. Nog voordat het plan zijn uiteindelijke vorm kreeg, had ik het idee voor een installatie, waarin mensen kunnen zijn in de puurste vorm. Een plek, waar je zonder waardeoordeel kunt zijn en om je heen kunt kijken en je kunt verwonderen. Creativiteit is het middel om die zorg te bieden. Creativiteit helpt je namelijk om uit je hoofd en meer in je lichaam te komen. Dit is uiteindelijk uitgegroeid tot een concept, waarbinnen eten en kunst verweven zijn in een ruimte, waarbinnen mensen even tot rust kunnen komen of kunnen genieten.

Hoe phase[0] zich precies zal ontwikkelen, is moeilijk te zeggen.  De manier waarop ik met dit project te werk ga, is zoals ik ieder creatief project benader: intuïtief en onderzoekend. Ik heb namelijk ondervonden, dat ik op deze wijze soms cadeautjes krijg: ik stuit op nieuwe dingen, die ik nooit van tevoren had kunnen bedenken. Tegelijkertijd zorgt deze manier van werken voor heel veel onzekerheden en uitdagingen, maar ik ben ervan overtuigd dat dit de manier is om de kunstinstallatie te realiseren zoals die bedoeld is: voor en door de mens. 

Er is een hoop te doen, maar ik streef ernaar om het publiek komend jaar in aanraking te laten komen met een eerste realisatie van phase[0]. Tot die tijd kunnen jullie via deze weg de ontwikkelingen (en uitdagingen) volgen.

Ik kijk ernaar uit om deze onderneming met jullie te delen.

Ik hoop jullie ook.

– Shanta Jethoe

 

MEER ARTIKELEN